Tuesday, June 5, 2007

Θα ντυθώ κηλίδα στα μάτια σου
Ελπίδα θα σε ονομάσω
Φωνή μου απόμακρη, φωνή μου ασμίλευτη,
Μη, σου λέω μη
Μην ακονίζεις τα νύχια τα γαμψά,
Μη, σου λέω μη
Μην εμφυσάς στον θάνατο παρηγοριά,
Με την αφή στις αμυχές
Η νύχτα κρύβεται στην παλάμη σου
Και η λαχτάρα αστράφτει σαν δίκοπο μαχαίρι
Μες στην ανάσα σου

1 comment:

quartier libre said...

έρως, πάντα